Figura 8: La ruina es el metal de nuestra piel

Yaz mevsiminin başlangıcında genç bir ressam, büyük tablosunu tamamlamak amacıyla kendini dünyadan soyutlayarak yalnız bir hayata çekilir. İlk günlerde üretkenlik umut verirken, kısa süren molalar giderek uzar; pornografi ve sosyal medya alışkanlıkları sessizce hayatının merkezine yerleşir. Zaman algısı bulanıklaşır, günler birbirine karışır, tuval üzerindeki ilerleme durur. Sanat arzusunun yerini dijital kaçışlar alırken, genç adam kendi bilinçdışına ittiği her şeyle yüzleşmek zorunda kalır. Bir gün aynada kendi yansımasına bakar ve orada gördüğü, kaçındığı her şeyin şekillendirdiği bir bilinç halidir. Facundo Carbonelli'nin yönettiği bu dram, modern çağın dikkat parçalanmasını şiirsel bir içsel çöküşe dönüştürür.