The Andersons

Eski VHS kasetlerinden fırlamış gibi görünen bir durum komedisiyle açılan film, pırıl pırıl bir banliyö ailesinin kusursuz rutinlerini izlettirir. Her şakada gülme efekti, her bölümde aynı düzen: Lisa, evin mutlu annesi, bu mükemmelliğin içinde tuhaf bir tekrar hissetmeye başlar. Diyaloglar kelimesi kelimesine yinelenir, eşyalar yerlerine geri döner, ev sanki bir arıza yapıyormuş gibi davranır. Görünmez bir seyircinin nefesini her adımında duyan Lisa, dekorun arkasına geçmekten korkar ama merak onu sürükler. Perdenin ardında yalnızca kameralar, ekip ve kendisini izleyen bakışlar vardır. Sahneye geri dönmeye çalıştığında ailesini donmuş rollerde bulur; gülüşler hiç susmaz. Yapay bir mutluluk döngüsüne hapsolan Lisa için farkındalık, en acımasız cezaya dönüşür.