Hermit

Uygarlığın kıyısında, yıllardır toplumdan kopmuş bir adam, çürümeye yüz bırakmış sığınakında kendi kurduğu sessiz düzen içinde yaşamaktadır. Ormanın ortasındaki bu yalnız barınak, onun hem sığınağı hem de zindanıdır; geçmişin gölgeleri duvarlara sinmiş, zamanla birlikte içine işlemiştir. Ta ki kapısı çalınana dek. Yıllardır haber almadığı, aralarındaki bağı kopuklukla örülü oğlu ansızın babasının eşiğine gelir. Bu beklenmedik ziyaret, adamın dikkatle inşa ettiği yalnızlığı sarsar; susuzluk gibi yükselen eski hesaplar, söylemeyi bekleyen sözler ve affetmenin mümkün olup olmadığı sorusu yüzeye çıkar. İki yabancının kan bağıyla yeniden yüzleşmesi, hem fiziksel hem duygusal bir çöküşün eşiğinde dramatik bir sınava dönüşür.