Regretfully At Dawn

Tayland'ın sakin bir taşra kasabasında yaşayan yaşlı Yong, dışarıdan bakıldığında sıradan bir emekli adamdan farkı yokmuş gibi görünür. Sağlığı giderek bozulsa da her sabah aynı kararlılıkla uyanır ve tek başına, kendi elleriyle inşa ettiği ağaç evin hayalini kurar. Bu hayal, onun geçmişle, kayıplarla ve zamana karşı verdiği sessiz bir mücadelenin somut ifadesidir. Yanında yetiştirdiği zeki yeğeni, hem ona hem de bu hayale yeni bir anlam katar; iki kuşağın sessiz diyalogu, filmin duygusal omurgasını oluşturur. Sivaroj Kongsakul'un yavaş ama derin bir ritimle ilerleyen dramı, ölümün gölgesinde bile umudun, inatçılığın ve şefkatin nasıl yaşamaya devam ettiğini, gündelik hayatın küçük anları üzerinden anlatır.